İnsanları eleştirmek yerine onları anlamaya çalışalım. Ne yapmak istediklerini anlayalım.
Sempati, hoşgörü ve nezaket eleştiriden çok daha yararlıdır. “Bilmek affetmektir.”
Dr. Johnson’ın da söylediği gibi, “Allah bile insanı son gününe kadar yargılamaz. ” O halde neden biz yargılayalım?”
Eleştirmeyin, kınamayın ve şikayet etmeyin!
Baskalarina bir sey ogretecek kisilerin, ise once kendilerinden baslamalari gerekmektedir.
Doktor, baskasina tavsiye ettigi seyleri, oncelikle kendisi yerine getirmelidir.
Kendisi yanlis yapanlar, nasihatle baskalarini dogru yola sevkedemezler.
Insan, kendi ayiplari karsisinda savci, baskalarinin kusurlari karsisinda da, onlar adina avukat olmalidir.
Nefsini islah etmeyen, baskasini islah edemez.
Insan bir baskasina elestiri yaparken, kendisini onun yerine koymali ve “ben olsaydim, ne yapardim” demelidir.
Bu duyguyla yapilan elestiri, yikici degil, yapici ve yol gosterici olur.