Arabasına atlamış evine doğru yol alıyordu. Yogun iş temposu kendisini bir hayli yormuştu.
Şimdi tek düşüncesi vardı;
Bayram dolayısıyla aldığı hediyeleri evine ulaştırmak, dört gözle yolunu bekleyen çocuklarını sevindirmek…
Aksam is cikis saati oldugu için yollar kalabalık, trafik sıkışıktı.
Günün yoğun geçmesinden dolayı diğer günlere kıyasla daha fazla acıkmış ve yorulmustu.
Bu halsizlik başının dönmesine sebep oluyordu:
“Bir kaza olmadan, sağ salim eve ulaşırım inşallah!” diye dua ediyordu.
İşte bu anda anîden yanan kırmızı ışığı görünce geçip geçmemekte kararsız kaldı.
Önündeki araba durunca oda frene bastı, ama biraz geç kalmıştı. Tekerlekleri kayan araba öndeki araca hafifçe çarptı.
Onemli bir kaza olmadığı için şükür ediyordu ki gözlerine inanamadı;
Çarptığı aracın iri yarı şoförü hızla kapıyı açmış, elinde koca bir baseball sopasıyla öfkeli öfkeli kendisine doğru geliyordu.
“Gelişinden belli, kesin dövecek” diye düşündü.
Karşılık mı verseydi acaba? “Hayır! Bu hiçbir işe yaramaz” dedi kendi kendine, “Adam dev gibi, elimi kaldırmaya fırsat vermeden beni mahveder” diyordu.
Ne yapmalıydı Allah’ım! İşte adam iyice yaklaşmıştı.
Belki de az sonra kendini kaybedecek, gözlerini hastanede açacaktı.
Adam varmıştı işte kapıya. Sağ eliyle sopayı sıkıyor sol eliyle de kapıyı açıyordu.
Hemen adamı yatıştıracak bir şeyler söylemeliydi.
Daha adam kapıyı açar açmaz, konusmasına bile fırsat vermeden, zoraki bir tebessümle sağ elini adama doğru uzatıp;
“bayramınız kutlu olsun,size bir şey olmadı inşallah?” dedi.
Adam kendisine uzanan bu dost eli karşısında kısa bir şok geçirdi.
Az önce avına saldırmak için bekleyen aslanın hırçın bakışlarını andıran bu gözlerde şimdi mahcubiyet okunuyordu.
Adam ayni zamanda sopayı saklamaya çalışiyordu..
Hala korkudan titreyen ellerini onun omzuna koyup; “size bir şey olmadıysa endişelenmeye gerek yok. Cana gelecek olan mala gelsin. Öyle değil mi?” dedi.
Adam söyleyecek söz bulamıyordu. Ağzından dökülen iki üç cümleyle ancak şunları diyebildi:
Sizinde bayramınız kutlu olsun efendim. Bizde de, arabalarımızda da önemli bir hasar yok.
Hadi! Evimize geç kalmayalım. Size uğurlar olsun…
Şimdi tek düşüncesi vardı;
Bayram dolayısıyla aldığı hediyeleri evine ulaştırmak, dört gözle yolunu bekleyen çocuklarını sevindirmek…
Aksam is cikis saati oldugu için yollar kalabalık, trafik sıkışıktı.
Günün yoğun geçmesinden dolayı diğer günlere kıyasla daha fazla acıkmış ve yorulmustu.
Bu halsizlik başının dönmesine sebep oluyordu:
“Bir kaza olmadan, sağ salim eve ulaşırım inşallah!” diye dua ediyordu.
İşte bu anda anîden yanan kırmızı ışığı görünce geçip geçmemekte kararsız kaldı.
Önündeki araba durunca oda frene bastı, ama biraz geç kalmıştı. Tekerlekleri kayan araba öndeki araca hafifçe çarptı.
Onemli bir kaza olmadığı için şükür ediyordu ki gözlerine inanamadı;
Çarptığı aracın iri yarı şoförü hızla kapıyı açmış, elinde koca bir baseball sopasıyla öfkeli öfkeli kendisine doğru geliyordu.
“Gelişinden belli, kesin dövecek” diye düşündü.
Karşılık mı verseydi acaba? “Hayır! Bu hiçbir işe yaramaz” dedi kendi kendine, “Adam dev gibi, elimi kaldırmaya fırsat vermeden beni mahveder” diyordu.
Ne yapmalıydı Allah’ım! İşte adam iyice yaklaşmıştı.
Belki de az sonra kendini kaybedecek, gözlerini hastanede açacaktı.
Adam varmıştı işte kapıya. Sağ eliyle sopayı sıkıyor sol eliyle de kapıyı açıyordu.
Hemen adamı yatıştıracak bir şeyler söylemeliydi.
Daha adam kapıyı açar açmaz, konusmasına bile fırsat vermeden, zoraki bir tebessümle sağ elini adama doğru uzatıp;
“bayramınız kutlu olsun,size bir şey olmadı inşallah?” dedi.
Adam kendisine uzanan bu dost eli karşısında kısa bir şok geçirdi.
Az önce avına saldırmak için bekleyen aslanın hırçın bakışlarını andıran bu gözlerde şimdi mahcubiyet okunuyordu.
Adam ayni zamanda sopayı saklamaya çalışiyordu..
Hala korkudan titreyen ellerini onun omzuna koyup; “size bir şey olmadıysa endişelenmeye gerek yok. Cana gelecek olan mala gelsin. Öyle değil mi?” dedi.
Adam söyleyecek söz bulamıyordu. Ağzından dökülen iki üç cümleyle ancak şunları diyebildi:
Sizinde bayramınız kutlu olsun efendim. Bizde de, arabalarımızda da önemli bir hasar yok.
Hadi! Evimize geç kalmayalım. Size uğurlar olsun…
Ahmet OLCER
