GiBiDiR

Baba hazine gibidir
                                        Kiymetini bilene,
Anne kopru gibidir
                                        Gecmesini bilene,
Kardes ayna gibidir
                                        Bakmasini bilene,
Evlad deniz gibidir
                                        Ne icilir, ne gecilir… 

Anonim

ӦYLE KARŞILA Kİ

Çocuğunu öyle karşıla ki; eve geldiği zaman, en güzel yere geldiğini hissetsin…
Eşini öyle karşıla ki; yanına geldiği zaman, en doğru insana kavuştuğunu hissetsin… .
Anneni öyle karşıla ki; doğumundaki ağrıları lezzetle takas etsin…
Babanı öyle karşıla ki; ömür boyu bir başka evlada imrenmesin..
Fakiri öyle karşıla ki; senin ona serdiğinden daha büyük bir dua sofrası sersin…
Zengini öyle karşıla ki; senin gönlünü gördüğünde, kendi gönlünün fakirliğinden kahretsin…

DİKKAT ET!

Ey delikanlı !

Düşüncelerine dikkat et;
                                                 Sözlere dönüşüyor,
Sözlerine dikkat et;
                                                 Eyleme dönüşüyor,
Eylemlerine dikkat et;
                                                 Alışkanlıklara dönüşüyor,
Alışkanlıklarına dikkat et;
                                                 Kişiliğe dönüşüyor,
Kişiliğine dikkat et; 
                                                Kişiliğin senin kaderin oluyor!.

EY İNSAN!

Çocukluğun oyunla geçer..
Gençliğin gafletle geçer.. 
İhtiyarlayınca da zaif düşersin!  
Acaba sen o şanlı yüce ALLAH’a ne zaman ibadet edeceksin?…
Yarın bambaşka insan olacağım diyorsun..
Neden bu günden başlamıyorsun?…
DİLEDİĞİN KADAR YAŞA; Birgün mutlaka “öleceksin”
DİLEDİĞİNİ SEV; Birgün mutlaka “ayrılacaksın”
DİLEDİĞİNİ YAP; ama unutma! Birgün mutlaka “hesap vereceksin”

MEVLANA’DAN

Doğrul, devril, ama Eğilme!
İtil, atıl, kakıl,ama Satılma!
Seslen, uslan, ama Yaslanma!
Yaklaş, konuş, tanış, ama Uzaklaşma!|
Ev al, araba al, akıl al, ama Beddua alma!
Davet et, affet,tövbe et, ama İhanet etme!
Elini, gözünü, kalbini aç, ama Ağzını açma!
Zulmü devir, nefsi devir, ama Can devirme!
Rakibini geç, ama hiç bir zaman Gülüp geçme!
Paranı, gönlünü, canını ver, ama Sırrını verme!
Eşini, işini, aşını beğen, ama Kendini beğenme!
Hedefe, serhada, yardıma koş, ama Ortak koşma!
Okumaktan zarar gelmez, oku, ama Lanet okuma!
Emek ver, kulak ver, ama hiç bir zaman Boş verme!
Günlerini, büyüklerini say ama, hiçbir zaman Yerinde Sayma!

MEVLANA

LEYLA-MECNUN

Halife Leyla’ya dedi:
” O, sen misin?
Mecnun senden dolayı mı perişan oldu ve kendini kaybetti?
Halbuki sen diğer güzellerden üstün değilsin! “
Leyla da soyle cevap verdi:
” Lutfen sus! Zira sen de Mecnun değilsin “.

(Mesnevi,Mevlana.408-409.beyitler)

ÖLÜM

Dunyada yalnizca insanlar oleceklerinin farkindadirlar.
Insan soyuna bu nedenle saygi duyuyorum ve geleceginin simdikinden daha iyi olacagina inaniyorum.

Gunlerinin sayili oldugunu ve hic ummadiklari bir anda her seyin son bulacagini bilmelerine ragmen, sonsuza kadar yasayacaklarmis gibi hayata sariliyor insanlar.
Bazilarinin anlamsiz buldugu seyleri [ardinda buyuk yapitlar birakmak, cocuk sahibi olmak, adinin unutulmamasini saglayacak isler yapmak gibi] ben insan onurunun en yuce ifadesi olarak goruyorum

Ama yine de zayif yaratiklar olduklari icin insanlar bir gun mutlaka oleceklerini kendilerinden hep gizlemeye calisiyorlar. Onlari hayatlarindaki en guzel seyleri yapmaya yonlendirenin olumun kendisi oldugunu anlamiyorlar.

Karanliga adim atmaktan korkuyorlar, bilinmeyenden korkuyorlar, bu korkunun ustesinden gelmenin biricik yolunun gunlerinin sayili oldugu gercegini gormezden gelmek oldugunu saniyorlar.

Olum gerceginin farkinda  olduklari zaman daha gozu pek olabileceklerini, gundelik ugraslarinda cok daha buyuk basarilar elde edebileceklerini gormuyorlar.

Cunku o zaman kaybedecekleri hic bir sey olmayacak, cunku olum kacinilmaz.

Sonuc olarak olum bizi hic yalniz birakmaz, hayatimiza gercek anlamini verende olumdur.

Paulo CHELHO